Voor de 22ste keer valt de winter in. Behoorlijke kriebels van de afgelopen week maken plaats voor een grote donderwolk en een hoop gegrom in huize Linkerflanken. Met een crashende laptop daarbij, had ik me een ander begin van maart voorgesteld. Knap als het lukt, maar probeer nu een update te realiseren met mijn mini-mini telefoon. De modum blijkt een "lifesafer".Ook ik kan helaas niet zonder internet. We dwalen af.
Zaterdag werd er desondanks de verkeerde weersomslag met vismaten Fons en Peter gehengeld. Voor mij de laatste keer in de knollentuin. Met alle respect knollentuin, omdat ik er deze winter een hoop lol heb beleefd. Ik ben nu eenmaal geen roofvisser, af en toe wat gepiel op het zilte, maar eigenlijk het liefst "gewoon" op karper. Omdat we af en toe lekker aktie willen, is dit een welkome afwisseling met de harde en onzekere boezem.
Het word met het uur kouder en er word een neerslagrecord gevestigd. Nou niet bepaald de meest gunstige omstandigheden. Toch "loopt" het niet onaardig. Peter breekt al gauw de ban en vangt een leuk schuppie. Al snel is het ook bij mij raak. De mierzoete cherry's doen hun werk. Ook nu is een schuppie de klos. Het rommeld de gehele dag lekker door. De stek is al gauw een modderpoel waar een varkentje jaloers op zou worden. Opvallend, was dat de runs bij ons bijna tegelijkertijd kwamen, en dan weer een uurtje stil was. Met 14 karpertjes, waaronder een heus spiegeltje voor Fons, was dit een leuke winterafsluiting. Helaas denkt de winter daar nu nog steeds anders over.
woensdag 13 maart 2013
zondag 17 februari 2013
Boezemsecrets - Een Valkenswaarder die niet kon.
Ik kom graag geloofwaardig over. In het karperwereldje draait het vaak om cijfertjes. In mei 2010 moest ik mij in alle bochten wringen om een vis te verantwoorden. Ik twijfelde bijna aan mezelf, nog meer aan m'n unstertje.
maandag 11 februari 2013
Boezemsecrets - Survivor 103
Het is oktober 2002. Alweer de vierde uitzetting van projectspiegelkarpers vind plaats op de Amsterdamse boezemwateren.
De lichting ziet er bijzonder mooi en gezond uit. Vele mooie beschubde spiegels vinden hun weg naar het water. Af en toe 'sneaken' er ook wat kale Duitsers tussendoor, maar de meerderheid mag er best wezen.
donderdag 31 januari 2013
Uitvaren? Niet nodig.
Hoe krijg ik m'n aas op de gewenste afstand? Vrees alleen, dat het pva zakje het niet houd!
dinsdag 22 januari 2013
Cultuurwaterwetenschap.
Twee weken geleden. Er word vorst voorspeld. Serieuze vorst. De Europese en Amerikaanse "'15 daagse"' gaan precies eenzelfde richting uit. Voor ons vissers, de verkeerde afgeslagen weg.
Toch moeten we en zallen we. Het is de laatste dagen een graad of tien geweest met eindeloze zuidwesters en lagedruk. Ideaal om een januariekarper te strikken. We kozen voor cultuurwater. Goed bestand, lekker overzichtelijk en toch net even lekker buiten de stad. Ingewikkeld doen kan tenslotte het hele jaar nog.
dinsdag 15 januari 2013
De leegte na Lombardijen....................
Wuivende rietkragen, een stevige zuidwester en een flinke plas water voor je snoet. Dat is mijn huiskamer.....................September 2012.
Lees het hele verhaal op: http://www.carpcrossing.com/de-leegte-na-lombardijen/
dinsdag 1 januari 2013
Een salty begin.....
Allereerst wil ik alle bloggers en lezers een geweldig 2013 wensen, en dat we met z'n allen prachtige mooie vangsten kunnen gaan verwezelijken.
Ik nam vandaag alvast een voorschotje. Ik vraag me nog wel eens af of ik de blog "Linkerflanken Amsterdamse karperavonturen" moet laten heten. Ik woon inmiddels in de polder en vis ook graag op zee. Gelukkig karper ik nog wel in Mokum en omstreken, maar m'n oude liefde roest gewoon niet. Gewoon effe lekker in rustige tijden. Goed, lekker belangrijk! Karperavonturen komen er zeker ook frequent in dit nog prille nieuwe jaar. Hopelijk al aanstaand weekend. Het wintertje wil nog niet echt los komen en de watertemperaturen blijven hangen op een acceptabel niveau. Januariekarperkoorts zit al in het hoofd, en dan moet die mooie en gezellige lente nog beginnen!
Eerst maar een gezelligheidssessietje met vismaat Peter op het NZ-kanaal gevist. Met wat oud en overgebleven zeepieren (waren meer vellen) op hoop van zegen. Het rommelde. Het donderde! Vanaf het begin!
Peet gooit z'n eerste cono in. Twee minuten later word er een zeebaarsje gehaakt. Hier staan we eerst over na te denken. Zeebaars is toch een zomervis? Waar is de Gul?
Geen tijd. Een minuut later schud mijn top hevig en probeer de haak te zetten. Happy new year! Een doublet. Nu ook weer een "zomers" zeebaarsje en een flauwe bot.
Peter vangt een bot. Peter vangt nog een bot, Daarna krijg ik weer een paar rammeltjes en vang een voor mij een bijna uitstervend diersoort. Een heuse Gadus morhua. Ofterwel een kabeljauw. Het beestje is net aan dertig centimeter, en mag dus meten retour.
Gulletjes zien we niet meer. Ik had waarschijnlijk de laatste der Mohikanen.
Met grote regelmaat volgen er aanbeten. Gevolgd door veel missers. Gepluk aan de vellen. Even later word duidelijk om wat het gaat. Een paar mini postzegels van scharren worden er gevangen. Zaak om de hengel in de hand te houden en meteen te rammen op elk tikje.
Peter geconcentreerd en wachtend op elk tikje.
Deze manier werkt. Zo vangen we elk een aantal scharren en botjes. We sluiten deze dag af. Het was meer uitbuiken dan vissen, maar leven was er zeker, al baar ik me zorgen om een vis. Een vis die al voor oorlogen heeft gezorgd. De kabeljauw. Die had er nu gewoon moeten wezen, maar ze zijn er niet. Met hoge watertemperaturen en de overbevissing in het achterhoofd, zie ik een pessimistisch vooruitzicht in voor deze edele vis.
Dus dan maar aankomend weekend karperen. Heb er nu al zin in. Terwijl de meesten de hengels nog in het vet hebben liggen, ga ik alvast een voorschot nemen.
Cheers!!
Karakteristieke en kenmerkende kop van een platvis
Abonneren op:
Posts (Atom)








