Linkerflanken jaaroverzicht 2018

Traditiegetrouw blik ik zoals elk jaar nog even terug. 2018 gaat de boeken in als een jaar die verfrissend, nieuw en spectaculair verliep op alle visfronten. Het was een jaar waar ik het wederom voor elkaar kreeg om in alle kalendermaanden een karper te vangen. Daar was ik op zich al blij mee. Een jaar waar ik onder andere mijn eerste Nieuwjaarsdagkarper, eerste sneeuwkarper en meer gewichtige exemplaren ving, dan ooit te voren. Er zaten voor sommige wateren zelfs p.b's bij! Vooral verfrissend en misschien wel nodig voor mijn visserij was de aanschaf van een visboot samen met drie vismaten. Daar hebben we een hoop avonturen mee beleefd! Verder was daar een succesvolle najaarstrip naar Frankrijk en de uiterst succesvolle samenwerking met Martin SB. Want zonder goed aas, had ik niet tot deze prachtige vangsten kunnen komen! Het was ook een jaar waarin het bloggen op een laag pitje stond. Nog nooit plaatste ik zo weinig, Dit had diverse redenen. Zo begon ik dit jaar met mijn nieuwe baan. Hieraan zat een MBO diploma verbonden welke ik in negen maanden moest voltooien. Dit heeft er flink in gehakt. Natuurlijk ging het vissen door, maar de zin ontbrak daarna om het nog even te gaan verhalen op de blog. Ik hoop dat ik via dit jaaroverzicht daar jullie nog van wat kan laten zien. Rest mij om iedereen een gezond, gelukkig en vangstrijk 2019 toe te wensen. In 2019 pakken we de draad weer op. Doelen zijn er niet gesteld. Het word weer één groot avontuur en zie wel weer wat er op de voerplekjes verschijnt. Kijk je hieronder even mee?

Helemaal terug!

De bovenstaande titel kan je op diverse manieren interpreteren. Ik ga weer terug naar het begin. Het begin, waarin het plezier de boventoon voert. Lekker veel aan de waterkant vertoeven en af en toe een hengeltje uitgooien, als ik een kans ruik. Aan de andere kant ben ik weer terug! Maar dan ook echt! Lees je even met me mee?

Struinen...

 

Ik heb de laatste tijd weinig mogelijkheden gekregen om te vissen. Een gedeelte daarvan heeft met de beschikbare tijd te maken gehad, een ander gedeelte met drukte. Ik ben nu eenmaal een visser die graag anoniem en rustig aan aan het water vertoefd. We duiken dus steeds verder en dieper de bosjes in. De karpervisserij van anno nu, maakt dit steeds een stukje moeilijker. Om de overige vissers te respecteren zoek ik mijn heil naar ogenschijnlijk onbevist en anonieme wateren. Zijn die er tegenwoordig nog? Ik heb werkelijk geen idee. Ik ga maar weer op m'n gevoel af en visiteer deze wateren regelmatig. Zie ik vis? Zie ik vissers? Zo ja qua vis; mooi meegenomen! Zo ja qua vissers; wegwezen!

Linkerflanken jaaroverzicht 2017 - Deel 2

De eerste zes maanden van dit jaar zijn werkelijk omgevlogen. Het voorjaar liep gezien de beperkte vistijd meer dan voorspoedig. In deel 2 neem ik jullie mee naar de laatste zes maanden van dit jaar. Een altijd wispelturige zomer, hopelijk een stabiele herfst en een niet al te koude start van de winter. Het loopt uiteindelijk altijd anders dan je had verwacht. Dat gebeurt elk jaar opnieuw. Karpervissen blijft een fantastische maar zeker ook een verrassende hobby!

Linkerflanken jaaroverzicht 2017 - Deel 1

Plof! Het boek gaat definitief dicht voor dit jaar. Alhoewel er nog wat priksessies gevist worden, is het spectaculaire er wel vanaf. Ik maak me op voor de kerstdis, bereid me voor op een nieuwe baan, drukke bezigheden voor het mooiste aasbedrijf van Nederland en een frisse start van 2018. Daar heb ik enorm veel zin in!
December is ook de maand waarin ik altijd even terugblik. Op linkerflanken.com is dit een soort traditie geworden. Ik krijg zelfs vragen van lezers via de diverse mediakanalen of er dit jaar ook weer een jaaroverzicht komt. Da's altijd leuk om te lezen!
Net zoals in de voorgaande edities kan ik ook van dit jaar zeggen dat het voor mij het meest succesvolle karperjaar ooit is geworden. Helaas is er weer geen p.r. gesneuveld, maar qua aantallen was het een absoluut record. Het leukste feitje was toch wel een statistiek die ik dit jaar fanatiek bijhield. Het aantal beviste wateren. Dat waren er maarliefst negentien. Op zestien wateren ving ik ook daadwerkelijk karper. Verder ving ik karpers het gehele jaar door. Ik kon dus in alle maanden een succesje bijschrijven. Er waren dit jaar wederom iets minder blogs. Iets wat al sinds het begin van linkerflanken.com aan de gang is. Toch blijft deze blog m'n kindje, een uitlaatklep en misschien wel een mooi naslagwerk. Mijn visavonturen zijn dan ook zeker weer te volgen in 2018.
Ik mag dus al met al niet klagen. Hieronder vind je de eerste zes maanden. Deel twee kan je over twee weken verwachten. Een kleine greep uit mijn karperavonturen met een paar mooie hoogtepunten. Er was geen maand saai!

Uit! Als een nachtkaars...

Drie dagen is er goed voorgevoerd. Elke dag zo'n drie kilo. Door weer en wind. Dat boeit me niet. Na een goede voorbereiding heb je recht van spreken.

De jaarlijkse SKP-wedstrijd is aangebroken. Altijd spannend. Vaak lukte het me niet om juist in dat weekend succes te boeken. Ik raak er een beetje van in paniek. Ik ga dingen forceren die ik anders nooit doe. Dat het ook wel eens goed kan uitpakken bewees ik in 2012. De jaren daarna was het kommer en kwel. Toch vindt ik dat 'Team Linkerflanken' niet mag ontbreken. Dit éénmansteam draagt het spiegelkarperproject tenslotte een warm hart toe.

Ook dit jaar kies ik voor een 'alles of niets' stek. In het voorjaar was het daar fantastisch. In het najaar heb ik er geen ervaring. Ik ga voor een echte projectspiegelkarper. Dus niet op een trutputje of een afgesloten plasje. Het wordt het grote en onzekere boezemwater. Dat boezemkarpers azen als kippen is algemeen bekend. De moeilijkheidsgraad zit em in de grootte van het water. Zo zijn er altijd hotspots, en hele stukken water waar nog nooit een karper heeft gezwommen. De hotspots worden de laatste jaren behoorlijk 'gehoerreerd'. Je kan je nog niet met je reet omdraaien, of er staat alweer een nieuwe groene paddestoel. 

Daar doe ik niet aan mee. In de rij staan om een vis. Nee, bedankt!

Het eerste uur verstrijkt. De swingers hangen er levensloos bij. Aan het weer kan het niet liggen. Temperatuur, windrichting en luchtdruk zijn dit weekend geen excuses. Ik vis tegen een afgestorven leliebed aan. Er staat een lichte stroming. Ik zie een brasem 'koppeltje duiken'. Beter wordt het niet!

Het tweede uur verstrijkt. Ook het derde uur gaat veel te snel voorbij. Ik piel wat op mijn telefoon. Uit verveling maak ik de coverfoto van dit blog. Het zegt genoeg. De karpers zijn er gewoon niet, althans niet op het boezemgedeelte waar ik zit te vissen. Op zondag keer ik terug met vismaat Marco. We vissen de sessie tegen beter weten in, keurig uit. We eindigen met een blank.

Zo! Een blank! Dat was effies geleden. Ik moet er gewoon aan wennen. Het is wel goed dat het me overkomt. Het ging dit jaar ook allemaal te makkelijk. Even weer met de voetjes op aarde. Des te meer honger naar nieuw en vers karpervlees.

In mijn laatste blog meldde ik al dat ik het najaar moeilijk zou gaan doen. Ik vond het er hoog tijd voor worden. Dit betekende; nieuwe visgronden opzoeken. En dit zijn nou eenmaal niet de makkelijkste is achteraf gebleken. Het seizoen dreigt uit te gaan als een nachtkaars. Te laat opgestart? Te laat gaan ontdekken? Te vroeg? Volgend jaar? Allemaal twijfels en onzekerheid. Het is weer of ik opnieuw ga beginnen. 

De eerste week van oktober vier ik samen met vismaat Fons vakantie. We gaan voor groot en moeilijk. We hebben een week de tijd. De omstandigheden zijn tijdens die week super! Een stabiele luchtdruk, wind uit het westen en een milde temperatuur. Aan de eerste vakantiesessie zit één nadeel. We hebben op dit grote water niet voor kunnen voeren vanwege diezelfde SKP-wedstrijd.

Bij aankomst kieperen we er dus maar meteen tien kilo boilies in. We maken er een 'waiting game' van.

Volgens de kenners van dit enorme meer zal de vis vanzelf over de voerstek komen en gaan azen. Zeker bij wind op de kant!

                                                Wind op de kant in oktober. Super!?

De eerste nacht vangt Fons verrassend genoeg meteen een klein spiegeltje en lost hij een vis. Dat zijn goede voortekenen. We voeren er nog maar een aantal kilo's bij. Het weer blijft onveranderd. Een harde wind op de kant, milde temperaturen met af en toe een buitje.
Gedurende de dag zitten we duimen te draaien en spreken de hoop uit voor de tweede nacht. Dat moet toch gaan goedkomen! Nou..., niet dus! Ook de derde dag en nacht levert niets op. Waar zijn die vissen toch? We besluiten om niet verder af te wachten en kiezen met een dagje pauze, een ander water aan te voeren en te bevissen. Over het weer nog steeds geen klagen.
Als vrijdagmiddag het tentenkamp weer aan het volgende water staat, gaat er binnen het uur een hengel af bij Fons. Verrrassend snel! Zo kan het dus ook.
Het is werkelijk een parel van spiegelkarper. Een vis uit duizenden!

Het is tevens het enigste wapenfeit van deze sessie. Daar kan ik de vissen niet de schuld aan geven. Het vissen maakt het door de aanwezigheid van hongerige zoetwaterkreeften en wolhandkrabben zo goed als onmogelijk. Het is in de nacht gewoon niet te doen. Elk half uur eruit om het aas te verversen. Vaak zat er na een half uur al geen boilie meer aan! Niet te doen!

Ik krijg bericht van Rolf. Hij samen met Tsak een flink potje aan het hakken. Het gaat niet om reuzen, maar ze zijn toch lekker bezig. Hij gaat verder op een ander water en bied aan om de stek over te nemen. Ik ben blij met zulke toffe teammatties! Een goedlopende voerstek laten liggen is immers doodzonde. Het komt er nog bij dat ik nu gewoon een karper nodig heb. Het gevoel van drillen! Belangrijk, anders dreigt het een pover najaar te worden. Nogmaals ik klaag niet na afgelopen jaar, maar had iets meer verwacht. Zo gezegd, zo gedaan! De laatste dag zitten we op het 'hak'water van Rolf. Het word een waar visfeestje. Diverse karpers komen er op de kant, waaronder een paar prachtige spiegels en edelschubs.
Zo sluiten we met onderstaande foto's toch nog positief af!

Het is herfst!...

Ik jubel! Diep van binnen, maar ook van buiten! Vandaag, de 21ste is het officieel herfst. Meteorologisch gezien was dat al de eerste van de de maand, maar sinds vandaag officieel. Dat betekend het officiele startsein voor voercampagnes, stekkeuzes en het domweg binnenharken van vette zeugen. Ik ben gisteren nog even naar de kapper geweest. Ik ben er klaar voor!

Twee video's...

Het gaat allemaal opeens erg hard. Helaas niet alleen met vissen. Het werk slokt helaas een groot deel van m'n vistijd op. Niet getreurd. Het is tenslotte zomer. Toch al niet mijn favoriete periode van het jaar. Op de spaarzame dagen dat ik wel vrij ben, probeer ik iets nieuws, iets anders en origineels.
Dat laatste is afgelopen dinsdag en woensdag prima gelukt!
Samen met Rolf beleefde ik een prachtig avontuur, waar de inzet maximaal was en er als beloning nog een paar vissen mochten poseren voor de camera's.
Rolf maakte hierover een vermakelijke vlog. Ik hoop dat jullie je kunnen amuseren.

Verder beloofde ik in mei j.l. een video over het bootvisavontuur samen met Robin Smit en Chiel Schildmeijer. Je kan de blog terugvinden onder de titel: Drijvend op historie...
De boys hebben de video klaar! Dus van boven naar onder:

Rolf Bouman Natvlees - #VLOG11

en het bootvisavontuur van afgelopen mei.

Veel kijkplezier en tot volgende week, want er is zogezegd weer veel gebeurd aan de waterkant!

Let's go WOKO!

"New Orleans is sinking!", galmt voor heel even luid over het dek. De barbecue is heet, het bier is koud.
Twee blije vissers zingen vrolijk mee. Zij vieren de vrijheid. De vrijheid van het vissen op een boot. Twee vissers die net hebben ontdekt dat zij iets gemeenschappelijks hebben, behalve het vissen op karper. Liefhebber zijn van de meest populaire rockband uit Canada.
The Tragically Hip zorgt voor verbroedering. Een hechte band, die na zeven dagen en nachten op een fantastische visboot, alleen maar hechter is geworden.

Mollen vangen...

Daar ben ik weer!
Afgelopen maand was ik afwezig. Dat kan goed nieuws of slecht nieuws betekenen.
Ik kan alvast verklappen dat dit heel goed nieuws is! Niet voor mijn trouwe lezers overigens.

Drijvend op historie...

Afgelopen jaar verscheen er een video van Chiel Schildmeijer en Robin Smit over het vissen op karper vanuit een boot.
De video greep mij meteen. Een totaal nieuwe dimensie in de hedendaagse karpervisserij.
De boys vingen geweldig en opvallend veel, op moeilijk en historisch Nederlands water.
De link naar die film zal ik onderaan de blog vermelden.

Op stoom!

Na een lange periode van werk was daar een langverwachte mini-vakantie van tien dagen aangebroken. Al in de winter werden deze vrije dagen ingepland. Dat was natuurlijk met een reden.
Mei is één van de topmaanden als het gaat om vangstkansen. De vissen hikken vaak nog net tegen de paai aan, zijn hongerig en lekker dik. Ik geloof zelfs dat de kansen op een hele dikke karper groter zijn dan in het najaar.

Koningsnacht...

Al sinds jaar en dag is het vaste prik. Op Koninginnedag word er gevist. In het verleden maakte ik er een traditie van om de haring te belagen. In deze tijd van het jaar kan je er genoeg vangen om het hele jaar mee te gaan 'doodazen'. Vaak zat ik met een licht spinhengeltje en een haringpaternoster in de haven van Vlissingen of aan de Brouwersdam.
Tradities zijn er om in ere te houden. Op Koninginnedag werd er in het verleden ook altijd wel op karper gevist. Check m'n vorige jaargangen maar eens.
Koninginnedag is niet meer. De datum is met een gevoelige drie dagen naar voren gehaald om tegenwoordig de verjaardag van onze koning te vieren.

Een hard hoofd...

Als je na dagen van hard werken van een vrij weekend kan genieten wil je natuurlijk niet blanken.
Dat is reeds gebeurd. Op een foeilelijke zeelt na, was het een enorme teleurstelling. Niet zozeer dat er geblankt werd, maar het feit dat er op het moment maar weinig visuren op het programma staan. Dan wil je natuurlijk toeslaan!

Passen en meten...

Afgelopen zondag.

Zoals de afgelopen twee weekenden, werk ik ook dit weekend. Er is nauwelijks tijd om te hengelen. Dat vreet aan me. Ik voer doordeweeks een paar plekjes aan. Gewoon om toch maar even met het vissen bezig te zijn. Daadwerkelijk op deze plekken vissen is er niet bij. Jammer, want de goede tijd is gearriveerd. Je voelt het! Je ruikt het!

Oud en Nieuw...

Voor heel even valt er een stilte. De retainersling word opengeklapt. De in winterse kleuren getooide spiegelkarper glijd rustig zijn vrijheid tegemoet. Nog een paar laatste zwenken met de dieprood gekleurde staart. Dit was 2016. De allerlaatste. Wat een afsluiter!

Linkerflanken jaaroverzicht 2016 - Deel 2

 In de maanden juli tot zo'n beetje begin december, ging het alsmaar gekker! Vanwege de verlate paai op veel wateren, ging het ook wat later echt los met vangen.
Op het weer was werkelijk geen pijl te trekken. De ene week een hittegolf, de andere week leek het wel herfst. Ook nu was het motto; gewoon gaan!
Het najaar leek compleet de soep in te lopen door een hittegolf in september om twee weken daarna in een complete vrieskou te belanden. De herfst werd gewoon overgeslagen. Uiteraard vielen deze extremiteiten precies met een weekje vakantie. Echter, maakte de laatste twee maanden alles goed. Slimme karpervissers weten dat er nu in december pas geoogst kan worden.

Zo komt aan dit prachtige karperjaar een einde. De eerste sessie voor 2017 staat alweer in de steigers. Ik laat me graag weer verrassen. Karpervissen; ik krijg er nooit genoeg van!

Linkerflanken jaaroverzicht 2016 - Deel 1

Een best wel drukke cover. Da's niet voor niets.
2016 was verreweg mijn beste karperjaar ooit. Het is weer december, hoog tijd om alles nog even de revue te laten passeren in de vorm van twee jaarverslagen. Altijd leuk om nog even terug te bladeren en zo weer grappige feitjes op te rakelen.
Dit jaar heb ik bijna al mijn doelstellingen kunnen verwezenlijken. Dat stemt tot tevredenheid. Met één nieuw p.r., een aparte en gewilde vangst, de meeste aantallen en misschien wel het belangrijkste; constante vangsten. Er werd afgelopen jaar geen maand visloos doorgebracht.
De blog heeft er iets onder geleden. Wederom waren er minder blogs, maar ik hoop voor jullie lezers inhoudelijk wel van betere kwaliteit. Iets afraffelen, is niets voor mij.
Wat 2017 in petto heeft, weet niemand. Da's maar goed ook. Voor mij nog altijd reden nummer één om naar de waterkant gaan; het onverwachtte, je laten verrassen. Dat is in 2016 meerdere keren gebeurd!
We trappen in deel 1 af met de eerste zes maanden 2016. Volgende week volgen de laatste zes maanden.

Januari:

Als iedereen nog in coma ligt van oud&nieuw, zijn Fons en ik alweer op pad om de eerste karpers van 2016 te verschalken. Het weer is zacht, het vertrouwen is hoog. Op een makkelijk water feederen we er lustig op los. Helaas blijft het angstvallig stil. Nieuwjaarsdag 2017 wagen we weer een nieuwe poging. De eerste karper word een week later op hetzelfde (ondiepe) water gevangen. Met pijn en moeite krijg ik om half twee s'middags een run. Een koude en kille oostenwind zorgt ervoor dat het bij die ene vis blijft.
Eind januari waag ik onder stormachtige condities een nieuwe poging. Oceaandepressie Jonas zorgt voor beweging in het water en de vis. Ik krijg die dag elf runs, waarvan er acht op de mat verschijnen. Er zit zelfs een heuse dubbelrun in die ik met moeite kan verzilveren. Verder open ik een Instagram pagina. Onder mijn naam kan je deze vinden. Tussen de blogs door plaats ik af en toe een foto. Zie het als; 'een teken van leven'.

                                Een dubbelrun in januari. Een vliegende start!


Februari:

Feederen in de winter is best leuk! Het is voor mij één van de 'dodelijkste' wapens om in de winter aan een karpertje te komen. Je leest het goed; karpertje.
Al een tijdje knaagt er iets. Een serieuze winterkarper met kleur en een goed formaat.
We gooien tijdelijk het roer om en veranderen van water. Een water met een redelijk tot goed bestand. Hoe zou het hier gaan in de winter? Ik heb nieuwe uitdagingen en prikkels nodig. Daarover later meer.
Het vissen lukt in deze maand meer dan goed. Door de zachte omstandigheden zijn de karpers deze maanden zeer gewillig. Vaak zijn de aasmomenten wel kort, en in de middag. Inspelen op de situatie leverde voor Fons en mij een paar prachtige winterkarpers op.

Maart:

Deze maand vind ik altijd een genot om aan het water te vertoeven. De daglichtperiode word weer merkbaar langer. Dat doet wat met mijn humeur. Het zal bij de karpers niet anders zijn. We vissen deze maand nog even door op het water waar we in februari succes hadden. Het zou alleen maar beter moeten gaan. De volgende uitdaging is een spiegel vangen. Op dit water is negentig procent schubkarper. Best leuk als het lukt!
Het lukt voor Fons! Een paar prachtige, maar kleine spiegels mogen voor even op de kiek.

Ik had het al eerder over uitdagingen en prikkels. Van aasproducent Martin SB krijg ik die kans. Ik heb een schop onder m'n reet nodig. Ik kan die uitdagingen en prikkels nu gaan invullen.
Verder vis ik deze maand experimenteel met de chod-rig. Van totale ongeloof in een stom en klein rigje, naar iets waar ik nu niet meer zonder zou kunnen. Het pakt allemaal goed uit. Net zoals de eerste weekendsessie. Met nieuw aas en nieuwe systemen kan het haast niet anders, dan dat dit een prachtig jaar gaat worden! De supersmog bewijst zijn dienst in het nog wat te koude water.

                                                    Prachtig spiegeltje voor Fons!

                Martin SB bied me nu de mogelijkheid voor nieuwe uitdagingen en mogelijkheden

                                                  Een koud maar succesvol paasweekeinde!


April:


April is de maand dat alles weer langzaam tot leven komt. Op meerdere wateren is dit al merkbaar. Ik vis deze maand op drie totaal verschillende wateren. Wat wel belangrijk is; de diepte. Ik ga nu niet dieper vissen dan één meter. Van een groot plassenstelsel, kanaal en boezemwater weet ik in alle sessies één of meerdere karpers te vangen. Koninginnennacht werd een tegenvaller. Er werd gevangen, alleen was het meer dan koud! Één van de koudste die ik me kan heugen. Het geeft meteen de extremiteit van het weer aan. Het lijkt elk jaar wel steeds erger te worden. Ideale omstandigheden zijn er kennelijk niet meer. Het gewoon een kwestie van gaan en proberen!

                                                                  Van dor...

                                                       naar langzaam groen, deze maand...



Mei:


Mei is de traditionele 'gooijehaareenslosmaand'. Er is overal beweging, activiteit en eerste paai.
Teveel water, teveel vis en vaak te weinig tijd. Ik plan een week vakantie in, om deze maand diverse wateren aan de tand te voelen. De keus is moeilijk. Ik zie overal karper.
Ik stuit op een potentiële paaiplek. Een ondiepe kom van een grote plas blijkt een verzamelplek. Op veertig centimeter diepte vang ik op een modderige bodem, belachelijk goed. De chod-rig red me in deze situatie. De vis is na een week alweer foetsie. Verder vis ik deze maand een aantal sessies fanatiek op de boezem. Fons trapt af met een paar schitterende spiegels. Ik doe leuk mee met een mix van schubs en spiegels. De mailbox richting Joris staat niet stil. Veel linkerflanken!
Een instant en relaxte social met Rolf levert me een moddervette en oude Valkenswaarder op. En zo kabbelde het voort... Juni kan alleen maar beter worden.

                                                                      Baggervet!

                                                                     Torenhoog!

                                                            Een mix van schubs...

                                                                      en spiegels...


Juni:


Juni is DE maand bij uitstek. Tussen alle paainukken door is er overal goed te vangen. Ik onderhoud drie voerplekken. Ik vis ze allemaal met succes af.
Deze maand vis ik vanuit de boot samen met vismaat Marco. In een oude vlet tussen het riet. Hollandser word het niet! We vangen en genieten.
Ik mag in deze maand ook van mijn vakantie genieten. Voor de tweede maal bezoeken we WSC - lake. Een betaalwater in Noord-Brabant. Het is ons weer goed bevallen. Het vissen gaat redelijk taai, maar Fons en ik vangen wederom een paar prachtige vissen. Hierna plannen we drie nachten op groot en openbaar water. De piepers staan niet stil. Veel en opvallend klein. Aan het eind van deze maand vangt Fons zijn tweede koi ooit. Een prachtbeest! Ik moet het doen met een nieuw p.r schub. Ook niet vervelend!

                                      Oud Hollands vissen vanuit een stalen vlet.

                                                       Instant, van lastig water...

                                                                   Wsc-lake spiegel...

                                                            Een prachtige koi voor Fons

                                                 Het was weer een geslaagde vakantie...



Volgende week volgt deel twee. Ook in de daaropvolgende maanden werd er vaak goed gevangen en gebeurde er opvallend veel verrassende dingen. Tot dan!

Uit de comfortzone...

Wintertijd doet wat met een mens. Bij mij in ieder geval wel. Ik leef bij daglicht, soms s'nachts. Daar moet wel een legitieme reden voor zijn.

Najaarsvibes - De eerste vorst...

Een heerlijke zonnige en aangename herfstdag in oktober heeft zo z'n geniepigheden.
Het zonnetje wat nog best wel kracht heeft rond deze tijd, doet een hoop verbloemen. Het is om voor je tentje te zitten, bijna te heerlijk. De dag doorkomen in een t-shirt gaat nog best prima. Het werkt goed op mijn humeur.