Linkerflanken jaaroverzicht (Deel 2)

Als de storm, (betreft het paaigeweld) is gaan liggen, breekt een interessante periode aan.
De vis verspreid zich. Er kunnen serieuze voerplekken gemaakt worden.

Een echte vaste plek is er afgelopen jaar nooit gekomen. Op de gekende stekken is het druk. Bootjes, wandelaars met honden, feestjes en karpervissende collega's.
We hoppen een beetje heen en weer. De boezem vissen we alleen bij koele en natte zomerdagen. In de hitte waren de kleinere wateren 'hot'. Spelen met gedachten en inspringen als het kan. Het werkt! Vooral augustus en september waren topmaanden.

Ik ben één ding wijzer. Ik wil rust. Rust op mijn stekken, rust in mijn visserij.
Ik bereik een mijlpaal. Ik slaag uiteindelijk na één eerdere poging, voor mijn rijbewijs. Dit opent grote mogelijkheden voor de toekomst.
Ik hoop op meer rust, maar vooral op meer avontuur in 2015. Ik hou jullie in 2015 dus weer op de hoogte en ik hoop dat ik een paar prachtige avonturen met jullie kan gaan delen.
Nu maar eerst de 2e helft van 2014. Die was niet misselijk!

Linkerflanken jaaroverzicht (deel 1)

2014 was een prachtig visjaar. Ik kon me het niet beter wensen. Vooral omdat 2013 al uitzonderlijk goed was te noemen. Probeer dat dan maar eens te overtreffen!
Wat me goed is bevallen, zijn de gestelde doelen. Dat was er namelijk niet één.
Gewoon lekker op avontuur en zien wat er van komt. Dat bevalt me prima en vist een stuk rustiger.
Wat er dit jaar met kop en schouders bovenuit stak waren de spiegels. Als spiegelkarperliefhebber natuurlijk nooit weg. Het maakte ook niet uit op welk water. Overal zaten er (soms prachtige) spiegels tussen.
Het was ook best een lang seizoen. De winter was in januari niet aanwezig en in februari leek het zelfs al een beetje op voorjaar. Ik kon in begin maart op het open water zelfs al mooie vangsten boeken.
Deze laatste maand, is het alleen voor mij als een nachtkaars uit gegaan. Ik ben de karpers even kwijt. Je kan niet alles hebben. Ik vind die hufters wel weer.
Daarom heb ik nu wel mooi de tijd, om dit jaarverslag aan jullie voor te schotelen!
In deel 1 de 1e helft van dit jaar. Volgende week volgt juli tot en met december.

De Halloween sessies.

In het afgelopen voorjaar spookte er een plannetje door onze hoofden. Het zou moeten gebeuren tijdens Halloween. Waterdichte kleding werd aangeschaft en er werden langere tentharingen gekocht. Zo begin november zou het wel eens letterlijk en figuurlijk kunnen gaan spoken.

Avontuurlijke herfst...

Mijn geduld werd aardig op de proef gesteld. De nazomer werd inderdaad een na-zomer.
Ik zou van dat mooie weer bijna mensenschuw gaan worden. Het was een taaie zomer. Met de karper viel het allemaal nog wel mee, maar de drukte daar omheen lijk ik wel steeds moeilijker te verwerken.

De AHV Spiegelkarperprojectwedstrijd

Een hele mondvol, maar inmiddels wel een klassieker, zoals bij het wielrennen de Ronde van Vlaanderen is. Dit jaar mochten we weer met als leuk bijkomend wedstrijd aspect, de spiegelkarper najagen.
Het liefst een project, maar een "wilde" was ook goed voor punten.
Twee jaar geleden heb ik het event al eens beschreven, zie; http://linkerflanken.blogspot.nl/2012/10/zoveel-mogelijk-linkerflankenpart-one.html

De ommekeer...

Het rustige nazomerweer word kortstondig verdreven. Heel even denken we, dat de herfst een vroege intrede heeft gedaan. De natuur geeft immers deze eerste signalen af. De definitieve ommekeer?
Bomen kleuren en paddenstoelen zijn overal te vinden. De weersverwachting geeft voor de komende vijf dagen wind uit de west op. We schrijven; het eerste weekend van september. Tijd voor een korte en hevige voercampagne.

Bucket challenge...

De "Ice bucket challenge" is hot op 't moment. Niets mis mee overigens. Geweldig initiatief! Het is voor het goede doel, tegen een vreselijke spierziekte.
Ik ben altijd een beetje huiverig voor dit soort dingen. Kuddegedrag past niet in m'n straatje. Daar heeft het goede doel trouwens niets mee te maken. Zo kan ik nog tweehonderd andere vreselijke ziektes opnoemen. Om maar meteen duidelijk te maken, ik doneer! Drie doelen. Het KWF kankerfonds, een stichting voor nabestaanden die hun naasten zijn verloren bij een verkeersongeluk en de hartstichting. Waarom? Makkelijk. Ik heb er in mijn directe omgeving mee te maken gehad.
Goed is dat ook weer opgehelderd. Vissen met die hap!

De volschub en de wespensteek...

De titel is zeker geen sprookje. De vissen die we vorige week vingen, zeker wel.
Fons heeft drie dagen trouw gevoerd. Ik moet deze week en ook de aankomende week verstek laten gaan met de voerbeurten. Mijn rijexamen kom nu snel dichterbij en train intensief.

Er weer ingetuind...

"Zijn we er toch weer ingetuind!' 
Eén van de meest bekende frases van sportcommentator Herman Kuiphof tijdens de WK-finale van 1974. Gelukkig heb ik daar toen niet zoveel van mee gekregen. Ik lag nog vrolijk in de wieg met teddyberen te spelen.
Deze frase is bekend geworden vanwege een stukje emotie, de commentator op zich, maar deze zin geeft voornamelijk de knulligheid aan. Iets ontzettend knullig en ook wel iets doms. Ergens niet over nagedacht hebben.

Drukke natuur...

Na een piepklein motivatiedipje, zit ik weer in de karpermodus. Ik denk, ik praktiseer, ik maak nieuwe plannen. Een schuine blik naar pagina 704, een metinkje van de watertemperatuur en het inschatten over waar en wanneer. Ik sta er mee op en ga er mee naar bed.

Not a rocket science...

Al een paar jaar is het vaste prik, dat ik het seizoen 'open' met m'n vismaten. Een lekker lang weekend aan de waterkant. Vanaf één juni mag het weer! We mogen serieus karperen!

Kevin & Rinivissen

Toen ik nog net niet kon lopen, werd ik al bevangen door het visvirus. Ik had dit niet van een vreemde. Ik ben Pa hier nog eeuwig dankbaar voor. Wat mij hier nog vaag van bij staat, is dat ik elke zaterdagochtend alleen werd achtergelaten in het trappenhuis van het kippenhok aan de Talmastraat. Om me te vermaken kreeg ik een groen en oud holglas hengeltje met drie ogen waar nog vijf wikkelingen omheen zaten. Een oud viskoffertje, een gekreukelde Vissport en de diepte van het trappenhuis waren mijn 'playground' voor die eenzame zaterdagochtend.

Paaiperikelen...

Elk jaar treed er weer een prachtig fenomeen op. Voor ons karpervissers vaak slecht voor de vangsten, maar als echte liefhebber van deze dieren blijft de paai een schitterend schouwspel om te zien. Op de extreem ondiepe wateren was het vorige maand al raak. Afgelopen week leek het overal wel 'los'!

Buitjes sneaken...

Afgelopen weekend was ik eindelijk weer vrij. Na gedane en noeste arbeid, geniet ik ontzettend van mijn vrije dagen. Ik merk dat ik na de cyclus van werk, nu nog intenser van mijn visserij geniet. Het is nog steeds niet gewoontjes. Al blank ik knalhard, dan nog heb ik een avontuur. Is het nog wel een hobby? Is het een 'way of life'? Vragen die al een tijdje door m'n hoofd spelen.
Planning is nu strikt noodzakelijk. Buiten de vrije avonduurtjes moet er echt gepuzzeld worden. Niet makkelijk, wel een uitdaging.

Zo dichtbij...

Ik sluip naderbij. De vis hapt er nog steeds lustig op los. Populierenkatjes, vers gemaaid gras en zelfs een tennisbal worden grondig geïnspecteerd aan de oppervlakte. Ik probeer het klauwhaakje door een waardeloos korstje te duwen. Ik moet het doen met tweederangs fabrieksbrood. God, wat een ergernis!
De bakker was al dicht, en kon nog net een armoedig taai en bros stuk stokbrood van de buurtsuper mee grissen. Ik schat de zwemroute van de vis in. Ik werp het korstje zo geruisloos mogelijk in en deze beland precies in de denkbeeldige 'baan'. De karper, een spiegel zwenkt precies de andere kant op.

Karperitis...

Ik heb een dikke maand stil gezeten. Zo ik al in de vorige blog verhaalde, was ik even druk met allerlei randzaken rondom het vissen. Dingen die mij nu even in de wat 'stillere' februarimaand goed uit kwamen. De visserij was echter al spannend genoeg te noemen. Her en der kwamen al leuke en ook verrassend mooie vangstberichten naar boven. Niet gek overigens. De natuur gaf al voldoende signalen af in de vorm van bloeiende Prunussen, klein hoefblad die de kop boven het maaiveld uitstak en ik werd zelfs afgelopen week aangevallen door een kievit. In een poging om een karperhol te ontdekken, kwam ik waarschijnlijk dichter bij het kievitsei.

Winterkarperen (Deel 2) een schaakspel...

Om beslagen ten ijs te komen in de winter, is de stekkeuze van groot belang. Haventjes en bruggen zijn in de winter veruit favoriet. Mooie ondiepe zandplaatjes, met het liefst een flinke bos riet voor de deur zijn gewoon opwindend. Behalve deze standaard winterstekkies, zijn er zeker nog andere kleinigheidjes die de beslissende zet kunnen doen. Schaakmat!

Winterkarperen (Deel 1): Een vliegende start.

Allereerst wil ik alle lezers een prachtig 2014 wensen. Hopelijk word het een supergezond jaar voor iedereen en dat iedereen maar z'n droomvangst mag vangen!
De wintervisserij is al een aardig eindje op weg. Alleen van winter kunnen we niet echt spreken. Een soort van late herfst of vroeg voorjaar past op dit moment van schrijven beter op z'n plaats.
Toch meten we de watertemperatuur al geruime tijd onder de tien graden. De visserij is met de nodige en geniepige aanpassingen in combinatie met die watertemperatuur, dus wel winters.