Don't Worry About a Thing...

 

Limburgs mooiste!

 

Tweeduizendtwintig was nou niet bepaald een top jaar. Ik ga hier verder niet meer op Corona in, maar triest was het allemaal wel. Op persoonlijk vlak had ik me geen beter jaar kunnen wensen. Ik ben inmiddels gesetteld in Limburg, en dat voor een Amsterdammer! De natuur is er werkelijk adembenemend. Behalve sportvisser ben ik ook nog eens enorm natuurliefhebber. Dan kom je in Limburg aan je trekken! Vossen, marters, herten, dassen en wasberen. Ik heb ze afgelopen jaar allemaal gezien en van sommige ook heel dichtbij.

Qua viswater is het allemaal nog even peilen en zoeken. Limburg beschikt over heel veel water. Je zou het niet zeggen op het eerste oog, maar genoeg om je ding te kunnen doen. Dit vergt ook veel tijd. Zoek het maar uit. Afgelopen januari was 99% van al het water hier voor mij onbekend. Daar valt dus nog een dikke winst te behalen. Wat betreft de wateren die ik heb bevist kan ik kort zijn. Druk, klein en veel dressuur. Niet echt mijn ding, maar ik vond er wel een uitdaging. Je wordt er als karpervisser nooit slechter van. Nieuwe onderlijnen of manieren van vissen. De grootste doelstelling die ik voor ogen had aan het begin van 2020 werd in het voorjaar al vrij snel gehaald. Het vangen met een zigrig.

Al met al mag ik helemaal niet klagen. Qua uren heb ik afgelopen jaar nog nooit zo weinig gevist en de vangsten waren beter dan ooit. Zelfs tijdens onze vakantie begin september aan het Veluwemeer wist ik karper te vangen. Niet de grootste vissen, maar wel de mooiste herinneringen!

Hieronder een top 10 van vissen die mij van het afgelopen jaar het meest zijn bijgebleven.

Rest mij om iedereen een fantastisch en vangstvol 2021 te wensen, en blijf vooral gezond!  

Nr 10:

De allereerste karper van een nieuw water blijft altijd speciaal. Na vijf blanks in januari en februari kwam in maart het eerste teken van leven. Een mierzoete 15 mm Tutti Frutti boilie kon deze vis niet weerstaan. Vanaf toen begonnen alle puzzelstukjes in elkaar te vallen.

Nr 9:

Op een vroege ochtend in mei wist ik weer waarom ik karpervissen zo leuk vond. De rust, fluitende vogels, een vos die op 20 meter naast me komt drinken en de bomen gehuld in frisgroen. Dit zijn van die dagen dat je aan het water moet zijn. De karpers waren op die mooie ochtend in mei, helemaal los.

Nr 8:

Deze ronde spiegel was het startsein van een geweldig najaar. De herfst die mooi en geleidelijk verliep zonder al teveel schommelingen in temperatuur met daarbij een stabiele luchtdruk en windrichting. De beste omstandigheden voor heel wat mooie momenten.

Nr 7:

Echt natuurlijk zijn ze niet, maar als je weet dat ze er zitten wil je ze uiteraard ook vangen. Na een goede fluiter en prachtige dril, verscheen er in één keer een gele vlek aan het wateroppervlak. Dan zijn koikarpers op zich voor even wel leuk. Het geeft een mooi verassingseffect.

Nr 6:

Limburg staat bekend om zijn hoge en ronde schubkarpers. Zou graag willen weten wat de herkomst van deze prachtige schubkarper is. Als ze zo'n mooi schubbenkleed hebben en hoog van bouw zijn dan vindt ik ze stiekem mooier dan spiegelkarpers. Deze verdiend een mooi plekje in de top tien!

Nr 5:

Eén van de krachtigste vissen van afgelopen jaar. Deze deed het carbon kraken en de lijn zingen. Een prachtige langgerekte spiegel met aantrekkelijk gewicht. Met een watertemperatuur van 7 graden, een heerlijke 'winterse''binnenkomer.

Nr 4:

Dit is een vis met een bijzonder verhaal. De nacht voor deze memorabele ochtend had ik 'gewoon' nachtdienst. De weersvoorspellingen waren echter van dien aard, dat er gevist moest worden. Zo werd de auto volgeladen, deed m'n dienst en ging naar het water. Voor de mensen die wel eens nachtdienst hebben; je wil alleen maar naar bed toe! Deze ochtend stelde ik dit even uit. Ik heb er geen moment spijt van gehad. Binnen tien minuten kon ik met deze gewichtige spiegel op de foto. Een uur later lag ik alsnog heerlijk op één oor. Karpervissen draait ook om het momentum.

Nr 3:

Ik ben absoluut geen targetvisser. Ik zie wel wat er aan de rig hangt. Toch stond deze kogelronde spiegel hoog op mijn lijstje na het zien van een foto eind vorig jaar. Het is eind augustus als ik lekker zit te chillen en twee hengeltjes uitwerp. Ik verwacht er niet veel van. Het is windstil en warm. Om kwart voor twee in de middag vertrekt er plotseling een hengel. Ik denk eerst nog aan een vogel of een visser die mijn lijn heeft opgepikt, maar dat kan helemaal niet. Vijfentwintig minuten duurt de dril. Zenuwslopend lang! Gelukkig komt de vis binnen en herken deze gelijk. Het is de Grote Staart. De vis van de foto! Zo zie je maar weer, ook tijdens zogenaamde kansloze dagen is er altijd een mogelijkheid. Achter de vensterbank ga je ze niet vangen. 

Nr 2:

Deze spiegel zal me altijd bijblijven. Het is mijn eerste vangst op een zogenaamde zigrig. Het heeft wat tijd gekost om het vertrouwen te winnen. Bij de meeste karpervissers blijft het bij denken. Doen is een ander verhaal. Het is een kwestie van je mindset verleggen. En dan merk je al heel snel dat je zit vastgeroest in je eigen visserij. Het vissen met een zig kan het verschil maken tussen blanken of vangen. Zover is zeker. 

Nr 1:

De absolute nummer 1 van afgelopen jaar, al was het lastig kiezen. Dit is er ook ééntje met een verhaal. al struinend met pen, korst en broodvlok ging ik in het voorjaar op pad. Je kent het wel. Die eerste mooie voorjaarsdagen dat alles loskomt. Je ziet het water bewegen en karpers zwemmen. Het voorjaar kan nog best lastig zijn om een karper te verleiden. Deze vis heb ik 25 keer moeten aanwerpen voordat deze overstag ging. Op een pen ging het niet, een drijvende broodkorts werd genegeerd, maar op een langzaam zinkende vlok ging ie uiteindelijk voor de bijl! Ik zag een 'schubje'. Niet wetende hoe de onderkant eruit zag. De dril was spannend. Door het wier, langs een fietswiel en populierentak. De lijn klonk als de kabel van de haaienkooi in Jaws. Was het zingen? Was het kraken? Gelukkig kon ik alles omzeilen en de vis scheppen. 

Limburg so far...

Zo! Dat is een tijd geleden! Anderhalf jaar geleden om precies te zijn. In die anderhalf jaar is er nogal wat gebeurd. Lees je even met me mee?

Linkerflanken jaaroverzicht 2018

Traditiegetrouw blik ik zoals elk jaar nog even terug. 2018 gaat de boeken in als een jaar die verfrissend, nieuw en spectaculair verliep op alle visfronten. Het was een jaar waar ik het wederom voor elkaar kreeg om in alle kalendermaanden een karper te vangen. Daar was ik op zich al blij mee. Een jaar waar ik onder andere mijn eerste Nieuwjaarsdagkarper, eerste sneeuwkarper en meer gewichtige exemplaren ving, dan ooit te voren. Er zaten voor sommige wateren zelfs p.b's bij! Vooral verfrissend en misschien wel nodig voor mijn visserij was de aanschaf van een visboot samen met drie vismaten. Daar hebben we een hoop avonturen mee beleefd! Verder was daar een succesvolle najaarstrip naar Frankrijk en de uiterst succesvolle samenwerking met Martin SB. Want zonder goed aas, had ik niet tot deze prachtige vangsten kunnen komen! Het was ook een jaar waarin het bloggen op een laag pitje stond. Nog nooit plaatste ik zo weinig, Dit had diverse redenen. Zo begon ik dit jaar met mijn nieuwe baan. Hieraan zat een MBO diploma verbonden welke ik in negen maanden moest voltooien. Dit heeft er flink in gehakt. Natuurlijk ging het vissen door, maar de zin ontbrak daarna om het nog even te gaan verhalen op de blog. Ik hoop dat ik via dit jaaroverzicht daar jullie nog van wat kan laten zien. Rest mij om iedereen een gezond, gelukkig en vangstrijk 2019 toe te wensen. In 2019 pakken we de draad weer op. Doelen zijn er niet gesteld. Het word weer één groot avontuur en zie wel weer wat er op de voerplekjes verschijnt. Kijk je hieronder even mee?

Helemaal terug!

De bovenstaande titel kan je op diverse manieren interpreteren. Ik ga weer terug naar het begin. Het begin, waarin het plezier de boventoon voert. Lekker veel aan de waterkant vertoeven en af en toe een hengeltje uitgooien, als ik een kans ruik. Aan de andere kant ben ik weer terug! Maar dan ook echt! Lees je even met me mee?

Struinen...

 

Ik heb de laatste tijd weinig mogelijkheden gekregen om te vissen. Een gedeelte daarvan heeft met de beschikbare tijd te maken gehad, een ander gedeelte met drukte. Ik ben nu eenmaal een visser die graag anoniem en rustig aan aan het water vertoefd. We duiken dus steeds verder en dieper de bosjes in. De karpervisserij van anno nu, maakt dit steeds een stukje moeilijker. Om de overige vissers te respecteren zoek ik mijn heil naar ogenschijnlijk onbevist en anonieme wateren. Zijn die er tegenwoordig nog? Ik heb werkelijk geen idee. Ik ga maar weer op m'n gevoel af en visiteer deze wateren regelmatig. Zie ik vis? Zie ik vissers? Zo ja qua vis; mooi meegenomen! Zo ja qua vissers; wegwezen!

De veenplassen chronicles. Sessie 3.

In mijn laatste blog eindigde ik met een zeelt. Ik had twee sessies op de zorgvuldig uitgekozen stek gevist. De langverwachte lente was nog ver weg, maar gaf al wel zijn eerste signalen af. Paaiende snoekjes, warmere nachttemperaturen en de eerste plonsjes van wat witvis. Die zeelt van de laatste sessie gaf hoop. Je weet dat de kansen dan toenemen, maar er liggen altijd nog ergens addertjes onder het gras.

'Prepping'...

Voordat ik een klaagzang over mijn visserij wereldkundig maak, moet er toch iets van m'n hart. Ik klaag niet graag. Daar word je immers chagerijnig van. Ik focus liever op mijn eigen stommiteiten, alvorens mij aan anderen te gaan ergeren. Dat heb ik dus gedaan. Het is dus tijd om nu te gaan klagen!

Één vis...

Het hagelwitte poeder doet pijn aan m'n ogen. Achter de goede en warme kant van het raam zit ik me momenteel te verbijten. De stuifsneeuw jaagt door de straat en komt twintig meter verder tegen een muur tot stilstand. Er vormt zich een gesleten koude en witte heuvel die elk half uur door de gierende oostenwind andere vormen aanneemt...........Uh, effe terugspoelen! <<<<<<<<<<<<<<<<

Een knallend begin!

We zijn alweer een paar weken onderweg in 2018. Een fris en fruitig, maar hopelijk vooral een gezond, succesvol en vangstrijk jaar ligt er in het verschiet. Het begin mocht er wezen! Ik neem jullie nog heel even mee terug naar afgelopen jaar. Mijn wintervisserij (als je van winter mag spreken) is dan nog op volle toeren bezig.

Linkerflanken jaaroverzicht 2017 - Deel 2

De eerste zes maanden van dit jaar zijn werkelijk omgevlogen. Het voorjaar liep gezien de beperkte vistijd meer dan voorspoedig. In deel 2 neem ik jullie mee naar de laatste zes maanden van dit jaar. Een altijd wispelturige zomer, hopelijk een stabiele herfst en een niet al te koude start van de winter. Het loopt uiteindelijk altijd anders dan je had verwacht. Dat gebeurt elk jaar opnieuw. Karpervissen blijft een fantastische maar zeker ook een verrassende hobby!

Linkerflanken jaaroverzicht 2017 - Deel 1

Plof! Het boek gaat definitief dicht voor dit jaar. Alhoewel er nog wat priksessies gevist worden, is het spectaculaire er wel vanaf. Ik maak me op voor de kerstdis, bereid me voor op een nieuwe baan, drukke bezigheden voor het mooiste aasbedrijf van Nederland en een frisse start van 2018. Daar heb ik enorm veel zin in!
December is ook de maand waarin ik altijd even terugblik. Op linkerflanken.com is dit een soort traditie geworden. Ik krijg zelfs vragen van lezers via de diverse mediakanalen of er dit jaar ook weer een jaaroverzicht komt. Da's altijd leuk om te lezen!
Net zoals in de voorgaande edities kan ik ook van dit jaar zeggen dat het voor mij het meest succesvolle karperjaar ooit is geworden. Helaas is er weer geen p.r. gesneuveld, maar qua aantallen was het een absoluut record. Het leukste feitje was toch wel een statistiek die ik dit jaar fanatiek bijhield. Het aantal beviste wateren. Dat waren er maarliefst negentien. Op zestien wateren ving ik ook daadwerkelijk karper. Verder ving ik karpers het gehele jaar door. Ik kon dus in alle maanden een succesje bijschrijven. Er waren dit jaar wederom iets minder blogs. Iets wat al sinds het begin van linkerflanken.com aan de gang is. Toch blijft deze blog m'n kindje, een uitlaatklep en misschien wel een mooi naslagwerk. Mijn visavonturen zijn dan ook zeker weer te volgen in 2018.
Ik mag dus al met al niet klagen. Hieronder vind je de eerste zes maanden. Deel twee kan je over twee weken verwachten. Een kleine greep uit mijn karperavonturen met een paar mooie hoogtepunten. Er was geen maand saai!

Nieuwe dingen...

Ik ben nou niet echt een bang uitgevallen mannetje. Toch doorkruisen er een paar spannende en nieuwe dingen mijn pad, waar ik af en toe de kriebels van krijg. Het zijn nieuwe dingen. Spannende en vooral belangrijke zaken. Daarover straks meer.

Uit! Als een nachtkaars...

Drie dagen is er goed voorgevoerd. Elke dag zo'n drie kilo. Door weer en wind. Dat boeit me niet. Na een goede voorbereiding heb je recht van spreken.

De jaarlijkse SKP-wedstrijd is aangebroken. Altijd spannend. Vaak lukte het me niet om juist in dat weekend succes te boeken. Ik raak er een beetje van in paniek. Ik ga dingen forceren die ik anders nooit doe. Dat het ook wel eens goed kan uitpakken bewees ik in 2012. De jaren daarna was het kommer en kwel. Toch vindt ik dat 'Team Linkerflanken' niet mag ontbreken. Dit éénmansteam draagt het spiegelkarperproject tenslotte een warm hart toe.

Ook dit jaar kies ik voor een 'alles of niets' stek. In het voorjaar was het daar fantastisch. In het najaar heb ik er geen ervaring. Ik ga voor een echte projectspiegelkarper. Dus niet op een trutputje of een afgesloten plasje. Het wordt het grote en onzekere boezemwater. Dat boezemkarpers azen als kippen is algemeen bekend. De moeilijkheidsgraad zit em in de grootte van het water. Zo zijn er altijd hotspots, en hele stukken water waar nog nooit een karper heeft gezwommen. De hotspots worden de laatste jaren behoorlijk 'gehoerreerd'. Je kan je nog niet met je reet omdraaien, of er staat alweer een nieuwe groene paddestoel. 

Daar doe ik niet aan mee. In de rij staan om een vis. Nee, bedankt!

Het eerste uur verstrijkt. De swingers hangen er levensloos bij. Aan het weer kan het niet liggen. Temperatuur, windrichting en luchtdruk zijn dit weekend geen excuses. Ik vis tegen een afgestorven leliebed aan. Er staat een lichte stroming. Ik zie een brasem 'koppeltje duiken'. Beter wordt het niet!

Het tweede uur verstrijkt. Ook het derde uur gaat veel te snel voorbij. Ik piel wat op mijn telefoon. Uit verveling maak ik de coverfoto van dit blog. Het zegt genoeg. De karpers zijn er gewoon niet, althans niet op het boezemgedeelte waar ik zit te vissen. Op zondag keer ik terug met vismaat Marco. We vissen de sessie tegen beter weten in, keurig uit. We eindigen met een blank.

Zo! Een blank! Dat was effies geleden. Ik moet er gewoon aan wennen. Het is wel goed dat het me overkomt. Het ging dit jaar ook allemaal te makkelijk. Even weer met de voetjes op aarde. Des te meer honger naar nieuw en vers karpervlees.

In mijn laatste blog meldde ik al dat ik het najaar moeilijk zou gaan doen. Ik vond het er hoog tijd voor worden. Dit betekende; nieuwe visgronden opzoeken. En dit zijn nou eenmaal niet de makkelijkste is achteraf gebleken. Het seizoen dreigt uit te gaan als een nachtkaars. Te laat opgestart? Te laat gaan ontdekken? Te vroeg? Volgend jaar? Allemaal twijfels en onzekerheid. Het is weer of ik opnieuw ga beginnen. 

De eerste week van oktober vier ik samen met vismaat Fons vakantie. We gaan voor groot en moeilijk. We hebben een week de tijd. De omstandigheden zijn tijdens die week super! Een stabiele luchtdruk, wind uit het westen en een milde temperatuur. Aan de eerste vakantiesessie zit één nadeel. We hebben op dit grote water niet voor kunnen voeren vanwege diezelfde SKP-wedstrijd.

Bij aankomst kieperen we er dus maar meteen tien kilo boilies in. We maken er een 'waiting game' van.

Volgens de kenners van dit enorme meer zal de vis vanzelf over de voerstek komen en gaan azen. Zeker bij wind op de kant!

                                                Wind op de kant in oktober. Super!?

De eerste nacht vangt Fons verrassend genoeg meteen een klein spiegeltje en lost hij een vis. Dat zijn goede voortekenen. We voeren er nog maar een aantal kilo's bij. Het weer blijft onveranderd. Een harde wind op de kant, milde temperaturen met af en toe een buitje.
Gedurende de dag zitten we duimen te draaien en spreken de hoop uit voor de tweede nacht. Dat moet toch gaan goedkomen! Nou..., niet dus! Ook de derde dag en nacht levert niets op. Waar zijn die vissen toch? We besluiten om niet verder af te wachten en kiezen met een dagje pauze, een ander water aan te voeren en te bevissen. Over het weer nog steeds geen klagen.
Als vrijdagmiddag het tentenkamp weer aan het volgende water staat, gaat er binnen het uur een hengel af bij Fons. Verrrassend snel! Zo kan het dus ook.
Het is werkelijk een parel van spiegelkarper. Een vis uit duizenden!

Het is tevens het enigste wapenfeit van deze sessie. Daar kan ik de vissen niet de schuld aan geven. Het vissen maakt het door de aanwezigheid van hongerige zoetwaterkreeften en wolhandkrabben zo goed als onmogelijk. Het is in de nacht gewoon niet te doen. Elk half uur eruit om het aas te verversen. Vaak zat er na een half uur al geen boilie meer aan! Niet te doen!

Ik krijg bericht van Rolf. Hij samen met Tsak een flink potje aan het hakken. Het gaat niet om reuzen, maar ze zijn toch lekker bezig. Hij gaat verder op een ander water en bied aan om de stek over te nemen. Ik ben blij met zulke toffe teammatties! Een goedlopende voerstek laten liggen is immers doodzonde. Het komt er nog bij dat ik nu gewoon een karper nodig heb. Het gevoel van drillen! Belangrijk, anders dreigt het een pover najaar te worden. Nogmaals ik klaag niet na afgelopen jaar, maar had iets meer verwacht. Zo gezegd, zo gedaan! De laatste dag zitten we op het 'hak'water van Rolf. Het word een waar visfeestje. Diverse karpers komen er op de kant, waaronder een paar prachtige spiegels en edelschubs.
Zo sluiten we met onderstaande foto's toch nog positief af!

Het is herfst!...

Ik jubel! Diep van binnen, maar ook van buiten! Vandaag, de 21ste is het officieel herfst. Meteorologisch gezien was dat al de eerste van de de maand, maar sinds vandaag officieel. Dat betekend het officiele startsein voor voercampagnes, stekkeuzes en het domweg binnenharken van vette zeugen. Ik ben gisteren nog even naar de kapper geweest. Ik ben er klaar voor!

Oldskool dagvissen...

Tien kilo boilies voeren lijkt veel. Als je dit verdeeld over drie dagen word het al gauw een stuk minder. Het feit blijft wel dat tien kilo, daadwerkelijk tien kilo is!

Het klokkie rond...

Twee dagen vrij. Ik ben er na een hectische periode op de werkvloer, nodig aan toe. Er staat niks op de agenda. We gaan lekker vissen!

De Woestijn...

De woestijn is vandaag de dag nou niet echt een originele stekbenaming in de karperwereld. Ik heb deze benaming wel vaker voorbij zien komen. Toch gebruik ik deze. Niet origineel, terwijl deze sessie uitblinkt in originaliteit.

Twee video's...

Het gaat allemaal opeens erg hard. Helaas niet alleen met vissen. Het werk slokt helaas een groot deel van m'n vistijd op. Niet getreurd. Het is tenslotte zomer. Toch al niet mijn favoriete periode van het jaar. Op de spaarzame dagen dat ik wel vrij ben, probeer ik iets nieuws, iets anders en origineels.
Dat laatste is afgelopen dinsdag en woensdag prima gelukt!
Samen met Rolf beleefde ik een prachtig avontuur, waar de inzet maximaal was en er als beloning nog een paar vissen mochten poseren voor de camera's.
Rolf maakte hierover een vermakelijke vlog. Ik hoop dat jullie je kunnen amuseren.

Verder beloofde ik in mei j.l. een video over het bootvisavontuur samen met Robin Smit en Chiel Schildmeijer. Je kan de blog terugvinden onder de titel: Drijvend op historie...
De boys hebben de video klaar! Dus van boven naar onder:

Rolf Bouman Natvlees - #VLOG11

en het bootvisavontuur van afgelopen mei.

Veel kijkplezier en tot volgende week, want er is zogezegd weer veel gebeurd aan de waterkant!

Slanke bloembakken...

Na al het bootvis geweld op open water was de vakantie nog niet om. Er lagen nog een paar mooie dagen in het verschiet. Samen met vismaat Fons maakte we een plannetje. Simpel, effectief en spannend. Het werden twee hectische dagen en nachten!